Superwizja normatywna - dlaczego jest tak istotna?

[ Ania Chraniuk ] -

25-02-2016

Celem superwizji normatywnej jest rozwój konkretnych, jasno określonych umiejętności coachingowych zgodnie z wytyczonymi w różnych podejściach i systemach akredytacyjnych modelami kompetencyjnymi. Kluczowe jest tutaj sprawdzenie zgodności pracy coacha z wymogami formalnymi, gdzie model (procedury, wytyczne, kodeks) traktuje się jako punkt odniesienia.

W trakcie superwizji normatywnej superwizor analizuje prowadzone przez coacha sesje (nagrane lub prowadzone w obecności superwizora) i udziela mu informacji zwrotnej dotyczącej poziomu zgodności jego umiejętności w odniesieniu do standardu kompetencyjnego.

 

Superwizja normatywna wymagana jest jako obowiązkowy element procesu certyfikacyjnego/akredytacyjnego coachów. W takim przypadku przykładem superwizji normatywnej jest mentor coaching, który potrzebny jest do uzyskania akredytacji International Coach Federation (ICF). W tym przypadku podstawą pracy mentor coachingu jest 11 kompetencji wyznaczonych i opisanych przez ICF. Kandydat na coacha przygotowujący się do akredytacji musi wykazać się praktyczną znajomością wskazanych kompetencji, musi pokazać podczas sesji że je zna i stosuje - ważne, aby trzymanie się ich wskazanych było naturalne, a nie wymuszone bowiem wtedy sesja przybiera sztuczny charakter, co działa na niekorzyść klienta. Warto wspomnieć, iż ICF wymaga (poza innymi elementami) 10 godzin mentor coachingu przy ubieganiu się o akredytację na poziomie ACC oraz kolejnych 10 godzin, po 3 latach w celu odnowienia certyfikatu. Z kolei Izba Coachingu wymaga na potrzeby akredytacji coachingowej uczestnictwa w 20 godzinach superwizji oraz kolejnych 25 godzin w ciągu kolejnych pięciu lat na potrzeby odnowienia akredytacji. Tak więc po superwizję normatywną (mentor coaching) sięgają kandydaci na coachów, ale też praktykujący coachowie, którzy odnawiają swoją akredytację.

 

Warto wspomnieć, że często profesjonalnym i praktykującym coachom nie chodzi jedynie o zdobycie wymaganych do odnowienia akredytacji godzin i zdobycia przysłowiowego "papierka". Bowiem dla nich istotą jest doskonalenie własnego warsztatu pracy, dla dobra własnego a przede wszystkim dla dobra klienta. Chodzi to o pewną higienę pracy i weryfikację własnych kompetencji, czy też ich konstruktywną ocenę - by być jeszcze lepszym. Tutaj podczas superwizji normatywnej coachowie pracują nieco inaczej - superwizor udziela informacji zwrotnej, jednak tu zazwyczaj coach sam określa i decyduje która kompetencja jest dla niego problematyczna. Coach wyznacza obszar, w którym czuje się słabszy i pod tym kątem odbywa się praca i doskonalenie jego kompetencji coachingowych. Podczas pracy na forum, praca skupia się na ocenie tej komlretnej kompetencji, aby jak najobszerniej i najdokładniej ją zweryfikować. Oczywiście, doświadczeni coachowie również całościowo poddają pod superwizję własne kompetencje, jednak często skupienie się na jednej - zrozumienie własnych braków, ograniczeń pozwala na szybkie, dokładne a przede wszystkim skuteczne doskonalenie wybranej kompetencji.

 

Superwizja normatywna może być prowadzona "na żywo" lub superwizor może odsłuchiwać sesje, a następnie udzielać informacji zwrotnych, może mieć ona charakter indywidualny oraz grupowy - forma zależy tak naprawdę od wyboru jaki dokona coach.

 

Należy wspomnieć, że superwizja normatywna jest niezwykle istotna - pozwala coachom na przestrzeganie wymagań związanych z wykonywanym zawodem, zapobiega popełnianiu błędów - pracy niezgodnej z kodeksem etycznym, ale też wskazuje na profesjonalizację zawodu - weryfikuje nałożone ramy wynikające z uzyskanej certyfikacji/akredytacji, by mieć pewność, że praca coacha wykonywana jest na najwyższym poziomie.