Superwizja coachingu wewnątrz organizacji

[ Kasia Dujanowicz ] -

6-01-2016

Po pierwsze czym różni się superwizja grupowa wśród osób tworzących na co dzień zespół, od grupy niezależnie pracujących ze sobą coachów? Jakich dodatkowych kompetencji taki rodzaj superwizji wymaga od superwizora? Jakie są najważniejsze korzyści z superwizji pracy coachów wewnętrznych czy też samych projektów coachingowych?

W tym miejscu warto podkreślić, że wiele organizacji zrzeszających coachów ma zawarty w swoich wymaganiach postulat superwizji. Europan Mentoring Coaching Council (EMCC) pisze miedzy innymi w swoim Kodeksie Etycznym: „Coach/mentor  musi utrzymywać związek z odpowiednio wykwalifikowanym superwizorem, który regularnie ocenia jego kompetencje i popiera rozwój”.

Co zatem możemy powiedzieć o superwizji, w której dochodzi do procesów grupowych, a zespół coachów współpracuje ze sobą na bieżąco?

Przed wszystkim  potrzebna jest tu dodatkowa wiedza dotycząca dynamiki i działania grup. Superwizor dzięki temu będzie wspierać grupę w realizacji jej celów. Ważna jest bowiem elastyczność i operatywność superwizora w dopasowywaniu się do tego, co się dzieje pomiędzy uczestnikami superwizji, realizując zarówno ich cele indywidualne jak i zespołowe. Superwizja może również być w tej sytuacji pomocna w zmniejszaniu współzawodnictwa w grupie. Doświadczony superwizor będzie też wiedział na jakim etapie rozwoju jest grupa, a przede wszystkim będzie wiedział jak zadbać o bezpieczny i pełen zaufania klimat pracy. Ważne jest bowiem to jak pracujemy jako superwizorzy i czy dbamy o płaszczyznę rozwoju czy nadzoru!

Coaching w organizacji i jego superwizja dotyczą ponadto kilku różnych grup, których interesy nie zawsze się pokrywają. Ważnym zatem elementem pracy superwizora w tym przypadku jest zadbanie o to, by wyjaśnić jaki jest cel superwizji oraz aby coachowie traktowali ją jako coś naturalnego, rozwojowego i dbającego również o nich samych. Wiele coachów bowiem pomimo deklaracji, że superwizja jest ważna i konieczna, nadal się jej nie poddaje (badania Association for Coaching, 2007 rok). Dlaczego? Po prostu boi się oceny, która w superwizji grupowej jest tym bardziej spotęgowana.

Jakie możemy wyróżnić najważniejsze KORZYŚCI z superwizji w organizacjach:

      Zapewnienie wysokiej jakości projektów i procesów coachingowych.

      Podniesienie jakości coachingu.

      Zwiększenie efektywności coachów.

      Dostosowywanie kompetencji do wymagań organizacji zrzeszających coachów, takich jak np. ICF czy IC.

      Przekonanie klientów co do poziomu kompetencji Coachów.

Ponadto:

      Dostosowywanie się do wymagań organizacji klienta.

      Podnoszenie standardów coachingu.

      Dzielenie się najlepszymi praktykami pomiędzy coachami (pomimo podobnych procesów edukacyjnych, wykazują różne poziomy zaangażowania i kompetencji w pracy w relacji z klientem).

      Pogłębianie przez coachów problematyki i zagadnień związanych z życiem organizacji i osadzeniem ich klientów w ich realiach.

Jak widać korzyści mają przełożenie zarówno na samych Coachów, ich Klientów, jak i organizację czy sponsora projektu coachingowego. Ważne jest też podkreślenie, kto powinien być superwizorem coachów wewnętrznych. Często mówi się o tym, że powinien być to ktoś z zewnątrz organizacji, kto nie podlega na przykład temu samemu przełożonemu co jego Klient - Coach. Superwizora obowiązuje bowiem taki sam kodeks etyczny co superwizjowanego, ale poufność ma tutaj priorytetowe znaczenie - Superwizor ma dostęp do „podwójnej” wiedzy - na temat i Coacha, i jego Klienta.

 

Dbajmy zatem o profesjonalizacje nie tylko zawodu Coacha, ale też Superwizora!