Model Efektywnej Superwizji 3K

[ Kasia Dujanowicz ] -

20-11-2015

Mimo negatywnych w odbiorze konotacji samego słowa (skojarzenia z nadzorem, kontrolą, oceną) rośnie coraz większa świadomość, jak potężnym narzędziem może być superwizja na drodze rozwoju coacha, o ile sięgnie po to narzędzie świadomie i bez uprzedzeń. Na wszystkich warsztatach poświęconych superwizji łącznie z naszym („Moja WIZJA a SUPERwizja – o wartości superwizji na drodze rozwoju coacha – przyp. aut.) wybrzmiało silnie, że jest ona absolutnie najważniejszą, najmocniejszą też często i najbardziej rozwojową formą pracy dla profesjonalnego coacha, która nie tylko jest możliwością, ale staje się koniecznością w tym zawodzie. Skąd taka refleksja, skoro wg wytycznych ICF, superwizja jest raczej rekomendowanym indywidualnym wyborem rozwoju dla coacha, w przeciwieństwie do mentoringu, który jest obowiązkowy w procesie akredytacji. Otóż superwizja, dzięki pracy coachingowej z zawodowym tematem coacha-klienta oferuje mu dużo bogatsze i szersze możliwości wglądu w jego praktykę zawodową (pod kątem problemowym czy rozwojowym) niż mentoring, który z racji swego charakteru, zawęża się raczej do normatywnego feedbacku odnoszącego się do oceny realizacji kompetencji coacha w kontekście określonych wymagań akredytacyjnych. Trzeba sobie jasno powiedzieć, że wartość superwizji rośnie, a ona sama staje się „odczarowanym” pojęciem i jedną z najbardziej efektywnych form wsparcia dla coacha. Co więcej, ta forma pracy może być również bardzo użyteczna w formule interwizyjnej indywidualnej bądź grupowej, a więc takiej, kiedy coach pracuje z z drugim coachem na tym samym poziomie rozwoju co on sam. Oto najważniejsze korzyści, jakie wymieniają coachowie zapytani o wartość pracy superwizyjnej:

 

  • Możliwość zatrzymania się nad ważnym dla siebie tematem w bezpiecznej i wartościowej przestrzeni do twórczej refleksji
  • Wartościowy wgląd w siebie służący autorefleksji, poszerzaniu samoświadomości i rozwojowi osobistemu oraz zawodowemu
  • Nieocenione wsparcie w sytuacjach trudnych i problematycznych, wyjście z impasu
  • Wzrost pewności siebie i dowartościowanie własnej pracy
  • Doskonalenie warsztatu coachingowego oraz większa odwaga i gotowość do eksperymentowania w swoim coachingu
  • Poczucie przynależności i przekonanie się, że inni mają podobne dylematy i wyzwania
  • Oczyszczenie z trudnych emocji, ulga i zmiana perspektywy
  • Wzrost motywacji do pracy
  • Niecodzienna okazja dla coacha do pogłębionej pracy służącej lepszemu zrozumieniu problemu, z którym przychodzi

 

Spośród wielu korzyści wyłania się ta najważniejsza: dzięki superwizji, rośnie zadowolenie klientów coachingu, bo dzięki niej coachowie stają się coraz lepsi i bardziej efektywni! Tym samym superwizja zyskuje szerszy edukacyjny wymiar, a z perspektywy klienta staje nieodłącznym elementem „higieny zawodu” każdego coacha, dobrą coachingową praktyką, o którą warto, aby zaczęli świadomie pytać klienci wybierając swoich coachów.

 

Standardy superwizji cały czas się tworzą, więc uznajemy za wartość każdą propozycję, która poszerza perspektywy pracy w tej metodzie.  W literaturze przedmiotu często przywoływanym modelem pracy jest Model 7 perspektyw  P. Hawkinsa i R. Shoheta (7 Eyed Model). Inspirując się tą koncepcją i sięgając jednocześnie po nasze własne doświadczenia z superwizji własnych i prowadzonych przez siebie grup superwizyjnych dla coachów w Poznaniu i Szczecinie oraz mając na uwadze praktyczność i użyteczność zastosowania narzędzia oraz łatwość pracowania z nim, stworzyłyśmy Model Efektywnej Superwizji – 3K, opartej o 3 główne filary w pracy coachingowej, a mianowicie: Klienta, Kontrakt i Kontekst.

 W naszym przekonaniu, ale przede wszystkim w opinii coachów, którzy mieli okazję pracować w oparciu o ten model, stanowi on bardzo przejrzystą kwintesencję tego, wokół czego powinna być prowadzona sesja superwizyjna, a jednocześnie urzeka prostotą oraz widocznym od razu nadrzędnym celem samego procesu. Otóż powinien on w naszym rozumieniu prowadzić przede wszystkim coacha-klineta do Jego Nowej Wizji w kontekście problemu, z którym przychodzi i pracuje coachingowo przy wsparciu superwizora, nie będąc  w żaden sposób jednak przez niego wyręczanym w tym temacie. Warto spojrzeć na zawartość poszczególnych pojęć, które reprezentują podane poniżej przykładowe pytania coachingowe:

 

 

KLIENT:

  • Kim jest?
  • Po co przychodzi?
  • Jaki ma cel?
  • Co jest wyzwaniem?
  • Co chce osiągnąć?
  • Co czuje?

 

KONTRAKT:

  • Na co się umawiamy?
  • Do czego jestem wynajęty?
  • Jakim mam być superwizorem?
  • Jakie działania?
  • Jaka użyteczność?

 

KONTEKST:

  • Kto się pojawia w systemie?
  • W co klient superwizji jest uwikłany?
  • Kto jest jego klientem?
  • Dla kogo pracuje?
  • Na co wpływa on, a na co system?

 

 

Ta środkowa kategoria, czyli KONTRAKT może w tym modelu zaskakiwać, ale to jest w naszej opinii tak jak część układanki, bez której obraz nigdy nie będzie kompletny, tak w coachingu to absolutnie niezbędny etap pracy, bez której żadna superwizja, podobnie jak sesja coachngowa, nie będzie efektywna. Z kontraktem łączy się ściśle pojęcie Wspólnej Wizji, które definiuje wzajemne potrzeby i oczekiwania coacha oraz superwizora i pozwala na stworzenie takich warunków w pracy, w których spotykają się razem doświadczenie, autentyczność i intuicja superwizora na usługach coacha-klienta. Na opolskiej Akademii Coachingu byłyśmy bardzo zbudowane tym, że znakomity gość tego wydarzenia Leda Turai MCC ICF, podkreślała wielokrotnie w trakcie swojego warsztatu właśnie znaczącą rolę kontraktu podczas procesu superwizyjnego.

 

Warto też podkreślić, że prostotę, a z drugiej strony kompleksowość tego modelu docenili nie tylko uczestnicy naszego warsztatu w Opolu, ale przede wszystkim sami klienci superwizji, których różnorodne problemy, z jakimi przychodzą do nas, doskonale wpisują się w zaproponowane w modelu perspektywy, pokazując zarazem ogromny wachlarz możliwych do pracy tematów w procesie superwizji.

 

 

 

 

 

Podsumowując, superwizja pokazuje się jako możliwie najbardziej wszechstronna i najgłębsza forma rozwoju profesjonalnego coacha, absolutnie konieczna i niezbędna na jego drodze zawodowej, dzięki której klienci nie tylko dostają lepszą jakość pracy coachingowej, ale też mogą więcej dzięki temu osiągać w swoim życiu.  W związku z tym, propagowanie wartości i znaczenia superwizji zatacza coraz szersze kręgi, a jej rola – co warto podkreślić - znacząco rośnie również dlatego, że od niedawna dodatkowym wymogiem do odnowienia akredytacji ICF jest ukończenie 40h szkoleń z zakresu coachingu, przy czym – i to jest nowe - godziny szkoleniowe można wymienić na godziny superwizji coachingowej. Tak więc warto skorzystać. Czekamy na Was w naszych grupach superwizyjnych i na warsztatach. Zapraszamy do wspólnej, fascynującej pracy!

 

 

 

Autorki: Edyta Jagodzińska-Pawluk ICF ACC Coach&CoachWise oraz Katarzyna Dujanowicz ICF ACC Coach&CoachWise